تصویری داشتم خیال کردم که در ساحل دریا با خدا قدم میزنم

در آسمان تصویری از زندگی خود دیدم همه جا دو ردپا دیدم

یکی از ان من ودیگری جای پای خدا بود

وقتی در آخرین تصویر زندگیم بر روی شنهانگاه کردم

دیدم گاهی فقط یک ردپا میبینم دریافتم که اینها در سخت ترین  مواقع زندگیم بود

از خدا پرسیدم :خدایا فرمودی که اگر به تو ایمان آوردم

هرگز تنهایم نخواهی گذاشت چرا در سخت ترین مواقع زندگیم ردپایی از تو نمی بینم

چرا در ان موقعرهایم کردی

فرمود فرزند عزیزم تو را دست دارم

وهرگز تنهایت نگذاشته ونخواهم گذاشت

اگر در سخت ترین اوقات فقط یک ردپا می بینی آن ردپای من است که تو را به دوش کشیده ام

یک روز سرد و برفی

با یک نگاه یخی

 در کوجه تنگ وتاریک

 سر وصدای غمگین

با خنده های وحشی

نعره های خشمگین

در میزند ز قلبم

 گفت بگشا منم غم

 رمز عبور را خواستم

صدای سکوت تلخ

 دریچه را گشودم بر او

دیدم عشق است در کنارش

چشمانم را در نگاه تو غر ق می کنم

ولبانم ذکرعشق را می سرایند

برای تو که بهترینی ای یار همیشه باور من

اکنون تو با مرگ رفته ای و من

 ايتجا

 تنها به اين اميد دم می زنم که با هر ((نفس)).

((گامی)) به تو نزديکتر مي شوم .....

آری اين زندگی من است

چه غم انگيز است عمري گداختن از غم نبودن كسي كه تا بود از غم نبودن تو مي گداخت

یه پروانه را با دستات می گیری.

 بدش می خوای ببینی

 زنده هست؟

 انگشتاتو باز کنی ....

 فرار میکنه.

 محکم بگیری....

می میره.

 دوست داشتن هم یه چیزی مثل

پروانه هست.

بر خاک بخواب نازنين،تختي نيست.

آواره شدن ,حکايت سختي نيست.

از پاکي اشکهاي خود فهميدم .

به غم کسي اسيرم که زمن خبر ندارد

به غم کسي اسيرم که زمن خبر ندارد

عشق شیرین را نگـــریستم                     بدیدم فرهاد کوه شکست

دیــــدار مجنون خوش بود                     تا لیلی معنی زندگی بفهم

نگــــــاه سبز خویشتن را                       در زلال آبهای چشمه بدیدم

آواز خـــــــــــتتوان بلبل را                              در گـــــوش صحرا بنواختم

صــــــدای شرشر آب رود                             در دریاها امواج بپا کرده بود

  آهــــــنگ کوچ پرندگان را                              در گوش عشاق تنین انداختم

    نگاه غروب آفـــــــتاب را                             در سحر دل انگیز صباح ُنشاندم

  لعل لبـــــان ُهمدم رازها را                            در صدای هیاهوی زمان شنیدم

سکوت ستارگان در دل شب                          در دیدگان مــــــعشوقم بدیدم

امروز مثل دل خدا ،دل من هم گرفته میدونم که تو خبر داری چراااااااا ؟

آمد وگذشت،شايد بهتر بود که بر سر راهش نمي ايستادم.اما چه کنم ؟
خانه من کنار جاده بود و دسته گلي نيز در دست داشتم.
با من سخن گفت ،شايد بهتر بود که جوابش را نمي دادم .اما چه کنم؟
سپيد? صبح از پنجر? اتاقم سر به درون کرده بود و در باغ، گل هاي بهاري
عطر افشاني ميکردند.مرا در آغوش گرفت،شايد بهتر بود که به اين زودي
تسليم او نمي شدم ،اما چه کنم؟وقتي که دل صاحب اخيار باشد،عقل
کاري نمي تواند بکند .رفت وگفت ک فردا بر مي گردد.
شايد بهتر باشد که ديگر انتظار او را نکشم
و وقتي هم که آمد ،در به رويش نگشايم ،اما چه کنم؟
فردا دوباره سپيد? بهاري انگشت بر در اتاقم  خواهد زد و
دوباره دلم در انتظار ساعت عشق،فرياد بي تابي بر خواهد داشت

                                                                                                        کارمن سيلوا(سپیده بهاری)

امروز خیلی دلم گرفته بود نمی دونستم چار باید میکردم رفتم سراغ دفتر خاطرات دلم گشتم تا چیزی ازش براتون بنویسم ولی نتونسم چون همه این مطالب رو براش تو دلم حک کرده بودم فقط یه شعر براتون به یادگار میذارم

     اگر تنها ترین تنها شوم باز خدا هست   

  او جانشین تمام نداشته های من است

 
اگه میخوای ارزش چهار سال رو بفهمی ...از یه فارغ التحصیل بپرس

امروز یاد خاطره ها ی گذشته افتادم

خسته

تنها

بدون  هم نفس

تمام کسانی رو که میشناسم رفتن .

هر کسی سر زندگی خودش

من  موندم ...

تنها با این زندگی که با ما سر ناسازگاری داره...

اخه زندگی یه چند لحظه با من راه بیا

تا بتونم با تو مثل همه کنا ربیام ..............

افسوس که چشمم ماه تابان را ندید.....در فروغش  بر گونه هااشکی نریخت

یادمان باشد

فقط از خدا بخواهیم

واز خدا ،فقط خدا را بخواهیم

زیرا از خدا خواستن،

کم خواستن است.

سلام دوستان من

امروز وبلاگ خودم رو به شما دوستان معرفی میکنم باشد تا با شما ثانیه های زندگی رو با هم بگذرونیم ودر کنار هم باشی./